چرک نویس من ...

... نه

هیچ کس — 2012-04-10T15:50:48+01:00

سال نو شد، دل نه

زمین سبز شد، ما نه

یخ آب شد، ما نه

آسمان آفتابی، ما نه

ابرها بهاری، ما نه

فاخته عاشق شد و ما نه

پرستو مادر شد و ما نه

ایام به کام شد، ما نه

شراب تمام شد، ما نه

مست عیان شد، ما نه

قصه خراب شد، ما نه

یار صفا شد، ما نه

آری اندوه دل یار تمام شد و ما نه

این همه نه با دلم می گوید

همان هیچ کس پار مانده ام

همان معرگوی بی کله

همان عاشقِ خانه سوخته

همان هیچ و همه کس

(سلام به همه ی دوستان خوبم، بعد از مدتها بالاخره تونستم چند خطی معر بنویسم، از تمام کسانی که تا امروز بهم سر میزدن و به یادم بودن تشکر میکنم.

راستی سال نو با این که دیر شده واسه تبریک مبارککککککککککککک)

ماعر : هیچ کس

...باشه پاینده

هیچ کس — 2012-01-24T17:49:22+01:00

زمانه زمانه ی شادیست

دوران دوران خوشحالیست

مردی با قد یک و نیم وجبی

ایستاده در جناه ما اونم سینه سپر و جون به کف

هر روز که نطقی داره

نمیدونی چه ها در کلام نداره

مشتی دُر و گوهر شاید زمرد یا اصلا نه برلیان

می ریزه بلکه هم می بارد اینا از اون مبارک دهان

روزی سقلمه ای به اعراب

روزی شتلی به احضاب

یک روز آب صادر می کنه

و روزی سیب زمینی وارد

روزی مردم را امت می خونه

روزی خس و خاشاک می بینه

روزی بر گور کوروش میزنه چنگ

و روزی میگه نماینده امام زمونه

معاون هایی دارد اونقدر خوب،

در حد دیوانه

یکی دیپلم نشده استاده

یکی کُسی نشده پُر ز جنجالِ

از بحس دور شدم من بیچاره

بر می گردیم سر همون محاسن که میشمرد این دیوانه

الفاضی جالب داره در هر مکان

بر مثل هم که شده نوشتم اندکی ز آن

اولی سخنی برای حُسنِ خطام

آن مَمَ ها را لولو ِ بُرد

البته منظوری جز خواب دیدی خیر باشه، نداشته

دومی کلامی برای بی جواب

یک کلام هم در آمد از دهانت ای مادر عروس

البته اینجا هم بنده خدا قصدی نداشته

به نظرم دیگر مثال بس است

آخر هر چه بگویم کم است

ترسم ز روزی که ترک پست کنه

ترسم اون روز این دلقک خداحافظی کند

دگر در جمع این ملت نیاید

دگر موردی برای خندیدن نباشد

دعا میکنم به درگاهت ای خدا

میستاید این بنده، تو را

کاش تا انقلاب مهدی همین طوری بمونه

نه نون می خوایم نه دنده

فقط احمدی باشه پاینده

احمدی هستش دلیل خنده

با اینکه تخم مرغ شده انداره گوشت بنده

با اینکه یک دلار شده حقوقِ سال یک نویسنده

با اینکه طلا شده گرون مثل خون بنده

با اینکه لباسام از گرونیِ پودر بو گرفته

با اینکه هستیم گشنه

با اینکه در کل تو مملکت ریده

اما با این همه به خنده هاش می ارزه

نویسنده: هیچ کس

درد بی دردی من

هیچ کس — 2012-01-20T18:40:20+01:00

تا سحرگاهان بیدارم من

با تو یا تنها من

خاطراتی نه آنقدر دور که بگذرد

یادی نه آنقدر کهنه که دیده نشود

می آید و میگذرد

منظورم همین چند شبی ست که از سر گذراندیم

همان شب ها که تا سحرگاه در کنار هم بی خوابی کشیدیم

شب هایی که در صورتم نگاه میکنی و میخندی

وقت هایی که این جان را شاد میسازی

راستش به گمانم در دلم جای خاصی داری

بهتر که بگویی دلم را خوب فتح کردی

خانه ای برای دیدن

سرایی برای عشق ورزیدن

اما حیف که نمی شود گفت این حِس را

باید حبس کنم این همه حرف را

آخر بین ما هست مرزی

مرزی به نام دوستی

گاهی لعنت میزنم بر این خط کشیدن

گاهی هم نا سزا میگویم بر خویشتن

"دوستت دارم" حروفی زیبا دارد

اما گفتنش دستِ کم خطر دارد

میترسم که بگویم حرف دل را

میترسم که بشنوم جواب بد را

ترسم از "نه" شنیدن است

بیم من از دست دادن است

نمیدانم چه شده با من

ولی در کنارت بودن آرامش است برای من

تحمل عاشق شدن هست

اما دل برای شکستن نیست

شاید بگویم حرفم به تو

اما احتمالا ز دست میدهم حضورِ تو

آخرش نمیزنم هیچ حرفی با تو

آخرش میخورم غصه رفتن تو

بیخیالی طی کردن چون درسِ هنر است

که در امتحانش نمره ام صفر شده است

چه کنم با این دل بی افصار

نمی شود کاری کرد با این بد رفتار

بند بندش ز عشق سرشته اند

خط خطش را به مهر آب داده اند

چه بگویم بیش از این

هر چه بگویم باطل است

این طرز رفتار به گمانم نیست چیزی

جُز دردِ بی دردیِ من

ماعر: هیچ کس

روز ورود است امروز...

هیچ کس — 2012-01-17T16:40:32+01:00

امروز را در سِجِلی ثبت کردند

با خوشحالی زیاد هلهله بر پا کردند

بیست و هفت دی ماه چشمم به جهان روشن کردند

بیست و هفت دی ماه شاید مرا نفرین کردند

آری تولدم رسیده از راه

آری زادروزی که شده پر از کاه

بچگی هایم را به یاد دارم

جشن های بیست و هفت دی ماه را به کام دارم

آن روزگاران جشن ها زیبا بود

آن زمان دل پر ز شادی بود

حیف و صد حیف زین روز

که اینک شده غمین روز

نگریستم به فصل های آخر

چند صباحی ست که این روز ندارد هیچ رنگ

نمیدانم چرا اما 27 شده ننگ

روزی که باشد این روز

غصه دار می شوم بیش از هر روز

خمود و بی حال و کوژ

می نشینم در سرا با پشتی غوز

افسوس می خورم بر این روز

ناراحتم چرا آمدم به دنیا، امروز

هیچ کس است و دنیایی پر ز چرت

هیچ کس است و روزهایی همه پِرت

کاری نمیتوان کرد جز قبول این روز

پس خویش را تهنیت گویم در این روز

خوشحالم چون هیچ کس ام

نیک روزم چون فارغ ز غمم

پس زیباست امروز

پر ز حال است امروز

شمع ها را فوت می کنم، من هیچ کسم

چون که مثل هر سال خول می شوم، چون هیچ کسم

( بله درست متوجه شدین روز تولدمه، گفته باشم کیک نمونده چون شما آخره جشن رسیدیناما واسه اونایی که کادو میارن کنار گذاشتم

حالا همه دست دست دست، جونه ننه اقدس، اقدس بلایه ماله... ااااااا معذرت اشتباه شد جای این شعر این جا نبود باید میگفتم : تولد تولد تولدم مبارک، مبارک مبارک تولدم مبارک، میام شمعا رو فوت میکنم تا صد صال زنده باشم)

ماعر: هیچ کس

عاقبت خدا داند و بس

هیچ کس — 2012-01-11T17:53:19+01:00

روزگارم شده رویا سازی

یادم رفته کی بودم در آزادی

چنگ زده ام به هر فالی

قبول کرده ام حرف هر رمالی

این قدر بوده ام در این وادی

که به گمانم خودم شدم سر تا پا رَمالی

به هر که رسیدم کردم نیتی

قبل هر فال نام تو بود بر هر نیتی

فال که بود با هر وسیله ای

میگفت از روز خوش و عاشقی

که تو مرا دوست داری !!!

که تو قد و بالایم را می ستایی !!!

اما هرچه میدیدم نبود واقعی

آخر من ندیدم در تو هیچ اثری

اگر دوست داری، پس چیست این کم محلی

اگر دارم قد و بالایی، پس برای چه میکنی دهان کجی

زدم بر حافط تفاعلی

آن بنده خدا هم گفت همچین حرفی

اندک اندک احساسِ شیر شدنم می گذارد رو به فزونی

نیمه شکسته دارد می آید فکری

فکر گفتن به تو

که بدانی دلداری

که بدانی مهر من با خود داری

نمیدانم چه شده

اما با ورود این فکر در سرم

جانم به لب می رسد و بازهم میترسم

عاقبت خدا داند و بس

سرانجام او رقم می زند، نه هیچ کس

ماعر: هیچ کس

مو، گیسو، زُلف، کمند

هیچ کس — 2012-01-08T17:44:40+01:00

چندیست که این دیده شما را ندیده

چندیست که این دل از دوری شما گشته پاره

چندیست که دیگر این ماعر هم بی قافیه شده

آری چندیست که این سخنم بی مزه و مسخره شده

آری میدانم که "چندی" شاید زیاد نیست

اما باور کن دگر حوصله ای برای تنهایی نیست

روزگاری که زلفت به سان آفتاب بود، زیبا بودی

امان از امروز که زلف هایت شده دریایی، دیوانه ام کردی

امروز که طنابِ پر ز موج موهایت می افشانی

امروز که هر چه بیشتر مرا بر گردشان می گردانی

نمی دانم میدانی که تا چه حد در نظرم زیبایی !!!

نمیدانم میدانی که تا چه حد دوستت دارم!!!

چه بدانی و چه ندانی

به اندازه ی تارهای سَرَت دوستت دارم

کاش میشد در کمند گیسوانت دستم لرزان کنم

کاش میشد بهر دوای دل گیسوانت را افشان کنم

کاش میشد بهر اندکی عاشقی سر به بادِ آنها دهم

کاش میشد بوسه ای از میانه ی آنها به یغما بَرم

آری کاش میشد که بگویم تو را دوست دارم

مو، گیسو، زُلف، کمند یا هرچه که می خواهی بگو

اما از ریزششان گله ای نگو

نسیب من بیچاره همان هاست که میریزند

مرهم زخمِ تنم همین هاست که میبینی

نفس این جانِ خسته همین هاست که تو داری

عمر این پیر خرابات همان هاست که تو به دور میریزی

خیلی دلم می خواست که توانی بود برای گفتن

آرزویم شده که کسی باشد حتی برای شنیدن

شنیدن و گفتن از دوست داشتن

گفتن حرف دل برای بیرون ریختن

گفتن دوستت دارم بدون ترسیدن

ترسیدن از نه شنیدن

یا حتی ناراحتت کردن

اصلا بهتر است بی خیال شدن

چون میدانم می اُفتم آخرش به شکر خوردن

ماعر: هیچ کس

چرتکه ...

هیچ کس — 2012-01-05T16:22:37+01:00

دست به گریبان زندگی

پا بسته به این دار فانی

چرتکه ای دارم دستی

دو مهره در قسمت بالایی

و بقیه مانده اند در گودی

می گذرد افکار پوشالی

که چه کار است با زندگی

هر چه فکر میکنی گیج تر می شوی

هر چه بیشتر میگردی گُم تر می شوی

نه راهی میبینی و نه چاهی

نه حتی چیزی بهر کاری

شنیده ایم از کودکی

که دنیا دارد خدایی

خدایی پُر ز هر چی

خدایی که خداست در حسابگری

زندگی را ساخته با قانونی

قانونی که می شود گفت هست حسابی

دارم یک سوالی !!!

خدایا قسم به جان آدمی

خودت میدانی ؟

چرتکه ای که دارم، ساخته شده بهر حسابی

ولی به نظرم زندگی، نه چرتکه ای دارد و نه حسابی

خدایا این حرف ها را کفر نپنداری

اما از این زندگی نیستم رازی

زندگی ام پر شده ز مشکلاتی

که ندارم برایشان هیچ راهی

نمی دانم که هنوز چرتکه داری

یا پیش رفت کرده ای و ماشین حساب داری !

شاید داری نموداری

سینوسی و یا شاید کُسینوسی

اما هر چه هست من ندارم علمی

تا حساب کنم هیچ اندازه ای

خدایا چرا پیشرفت کرده ای؟!!!

خدایا چرا کارم سخت کرده ای؟!!!

مانده ام بزنم به گردنت یا نه

اما هرچه هست مارا با تو هست سر و کاری

هرچه هست جایی داریم در آن دستگاه حساب الهی

میدانم حسابت با چرتکه ای که داری

یا احتمالا ماشین حساب، پس از عصر ترقی

هر دو شان متمایز از این ابزار انسانی

لطفا، خواهش میکنم از تو ای خدای ریاضی

اندکی حسابت را برگردان به سمت خوشحالی

مقداری حساب کن بهر خوش یُمنی

بده به ما فرمول یا معادله ای

بلکه رفوضه نشویم در امتحان زندگی

شاید که ما هم قبول شویم با یک تقلبی

شاید که ما هم راهی یابیم به کام یابی

ماعر: هیچ کس

چشم هایت...

هیچ کس — 2011-12-31T17:53:16+01:00

چشم هایت زیباست

به گمانم اندکی شبیه مارال هاست

چشم هایت به سان یک موج در ابرهاست

به اندک بادی میرقصانی

و گه گاهی به تند بادی میگریی

چشم هایت دریچه رویاست

رویای یک دریا که شورباست

تو اشک میریزی و نمیدانی

نمیدانی که غزالی زیبا را برایم میمانی

چشم هایت خون بارش میکند

و قلب من ناخودآگاه برایت میگیرد

اندوهی پر ز افسوس

ناله هایی بی صدا

ولی باید تن داد به این نفرین

عاشق شدن و سوختن و عادت کردن

نمیدانم بگویم یا نه

اما جانِ تو، فکر میکنم حیف آن چشم هاست

شب و روزت بی ثمر تلخ کرده ای

بی خود دیده ات را پر ز اشک کرده ای

دلم نمی آید که نگویم

بازهم از افسون چشم هایت میگویم

کاش میدیدی که چون چشم هایت، دوستت دارم

کاش میفهمیدی که هر اشکت را ارزش ها قائلم

کاش فقط یک آنی

از سواری بر خرت بی خیال شوی

ماعر: هیچ کس

ایران است و یک یلدا

هیچ کس — 2011-12-19T16:08:01+01:00

پاییز به سر انجامش نزدیک است

فصلی که همه رنگ بود و زیبایی، رو به پایان است

روزهایی کوتاه و شب هایی بلند

بلندی شان به اندازه رنگ هاشان زیباست

دگر برگ ریزان نیست

عاشقان دگر جایی برای عبور از برگ ها نیست

قدرش ندانستید و اینک دگر نیست

خوش باد آن روزها که دیگر نیست

روزهایی پر ز ابرهای بارانی

روزهایی که می شود زمستانی

همین حالا دل ها یخ کنید

تا به سرماها عادت کنید

برف هایی سنگین در راه است

پاروها را برپا کنید

زمستانِ سفید، اما مرده می آید

پس رختی گرم بر تن کنید

اما پیش از آن اندکی درنگ، آخرش باید حال کنیم

آخر اینجا باید یلدا را پر رنگ کنیم

یلدا هنوز در پیش است

شبش طولانی و پُر زِ عیش است

کاسه های شراب بالا بَرید

بر سلامتی ها، بر هم زنید

اندکی بعد هندوانه یا اناری بشکنید

آجیل را چاشنی اش کنید

گرما که گرفت بالا

شیخ غزل، حافظ صدا کنید

گلی چینی زان دیوان را شروع کنید

هر مصرَعش نغمه ای فریاد کنید

اینهم که تمام شد، دست و پا بر زمین کوبان کنید

آنقدر برقصید تا رقاصه شوید

آنقدر بخندید تا دُردانه شوید

آری پاییز را با بزم خود، پایان دهید

تا ((خدا یا اهورا)) شاد کنید

این روز مبارک باد بر شما

روزگار نیک باد بر شما

ایرانی است و یک یلدا

ویران نکنید این روز را

ایران باشد تن ما

این عید بُوَد از جانِ وطنِ ما

بر جهان بتابانید این همه را

تا ببینند این است ایران ما

یلدایتان پُر نور

یلدایتان پیروز

ماعر: هیچ کس

دلقک تلخندها

هیچ کس — 2011-12-14T17:38:27+01:00

این دفتر دل که بود نا نوشته

به دست تو شد پر چو برکه

دفتری صاف و بی رنگ بودم

با آمدنت مواج و آبرنگ شدم

با رفتنت بی حال و سیاه شدم

کوتاه و مفید گفتم این واقعه را

اما حرفی هایی بین این سه هست

تو بدان

تو بدان دنیایم نیست این شِش کلام

تو بدان با رفتنت، ماعر شدم

مایه ی خنده های این و آن شدم

دلقکی قهار شدم در این سیرکِ زندگی

مردم را ترکاندم، با تلخند خویش

به نزد طبیب رفتم

طبیب که نه، دکتر دیوانه ها

به گمانم خود دیوانه بود

گفتم حرف های دل به او

پختم زمان را نزد او

گفت بشنو این جانم

فلان سیرک آمده به شهر

دارد دلقکی بس شوخ و شنگ

گر ببینی، روده بُر و سیر میخندی از دست وی

بس که دارد مسخره بازی بی خجل

آری او می دانست درمان چیست

اما نمی دانست درمان گر نیست

گفتمش دکتر جان نا طبیب

ای دیوانه ی نا نجیب

آن منم

این دلقک بامزه، خودم

حرفش پس گرفت

شاید فاجعه را تازه اینجا گرفت

گفت که به راستی کوزه گری

پس چرا از کوزه شکسته دل نمیکنی

گفتمش باشد ای طبیب

ولی کوزه ای هم نیست وَر این غریب

هیچ نگفت و نسخه اش نوشت

مثل همیشه مشتی مهمل و قرص و دارو دوا، نوشت

ماعر: هیچ کس

ماست و نعنا

هیچ کس — 2011-12-13T16:21:16+01:00

دوست داشتن به چه معناست

برای کودکان شاید ماست و نعناست

برای بزرگان حتما یک دنیاست

برای من نیز چنین است

هم ماست نعنایی و هم کلی دنیاست

برای من دوست داشتنت بیشتر از این حرف هاست

هنوز طنین صدایت بیشتر از هََزارهاست

هنوز خنده هایت زیباتر از صدف هاست

هنوز چشم هایت زیباتر از غزال هاست

هنوز گیسُوانت بهترینِ یال هاست

و هنوز دلمان خانه شماست

هنوز فکرمان با شماست

هنوز روی تنمان جای پای شماست

هنوز چشمانمان چشم به راهه شماست

و هنوز دوستت دارم، عاشق شماست

هنوز دوستت دارم حرف ماست

هنوز دنیای ما از بهر شماست

هنوز کلامی ندارم

چون دوستت دارم سزاوارِ شماست

چون این ما گدای عشق شماست

ماعر: هیچ کس

میزنم حرف دلم خواه بشنو خواه نههههه

هیچ کس — 2011-12-11T15:32:29+01:00

روزی که یار رفت قسم بر مرگ خوردم

امروز که مدتی می گذرد هنوز مانده ام

روزی که او رفت قسم بر کشتن دل خوردم

امروز اما دل، زنده تر نگه داشته ام

روزی که او رفت هیچ خیال آن همه آوار نبودم

امروز هر کدام از آن بلوک ها به سویی پرت کرده ام

روزی که او رفت گفتم عاشقت هستم

امروز میگویم دوستت دارم

روزی که او رفت خون گریه می کردم

امروز برایش خنده هایی چون گل میکنم

روزی که او رفت از همه دل بریدم

امروز بی کس نتوانم بمانم

آری آن روزها گذشت و امروز

گفتم دوستش دارم

نه، نه برای زندگی

فقط برای هم دلی

اوست که امروز شده مونسی

اوست که امروزش هست هستی

کاش حرف دلم را می فهمیدی

کاش معنی تکیه گاه بودن را می دانستی

کاش که از من به دل غمی و غباری نگیری

کاش که معنی دوست داشتنم را بدانی

بازهم میگویم دوستت دارم آشنا جان

تو کوهی را میمانی برایم آشنا جان

معذرت که این همه بی حیایی کرده ام

عذر خواهم اما میزنم حرف دلم

دوستت دارم ای جان، ای دلم

ماعر: هیچ کس

شاه معر معرهای هیچ کس

هیچ کس — 2011-12-10T15:30:55+01:00

دستم بر قلم نمی لغزد

نمی دانم چه شده هر چه هست بد شده

معردانیِ دلم بی حرف شده

ابرهای سرم به گمانم بی بار شده

اصلا شاید حالم خوب شده

خوشحال مشو تو ای آشنا

می دانم خوب نشده

می دانی که این معر تمام نشده

گر ندانی ابلهی

چرا که این معر است که قلم شده

زیرا این کلامم شاه معرِ معرهایم شده

گفتم بنویسم تا کس نگوید

این هیچ کس هم فنا شده

دوستدار همه ی آشنا ها، هیچ کس

( بخندید که خنده هر درد بی درمان را دواست

امشب دلقکی نقشِ پربار ماست )

ماعر: هیچ کس

دل دیوانه

هیچ کس — 2011-12-07T15:51:26+01:00

دوباره دلم گرفته

ایرادی نیست بر این دست بسته

کمر همت بر سنگ شدنش بسته

نمی داند که فقط خود را گول زده

آخر گوشت کجا به سنگی گراییده

تلاشی بی ثمر

همتی بی هدف

ببین چه ها که بر سرش نیاورده

روزگاری شاد بوده

چرا که او را با عشق، سر و کار بوده

مدتی بعد زخمی برداشته

چرا که ز عشق خنجر خورده

امروز هم که نیمه جان مانده

بس که خون آبه گریسته

شدم از دستش دیوانه

بس که حماقت کرده

روزگاری به او گفتم ببین این نشانه

این عشق تو نیست بیچاره

دل به دریا زد و گفت یا این صحیفه

یا به الله مرگ را میکنم چاره

گفتمش آخر تو، ای پتیاره

گشته ای منزلگهِ این عشق بدکاره

گفت دم فروگیر تفاله

من میدانم کار خود صد باره

میدانم که روزی میشود این بند پاره

اما دوستش دارم به این دم همواره

دست فروکش از منِ بیچاره

نمکدانت بی اثر شده دیگر، ای عقل دیوانه

ماعر: هیچ کس

اشک حرف ها ...

هیچ کس — 2011-12-06T11:49:39+01:00

گَه گُداری که دلم می گیرد

چشمم به بارانی می ریزد

بارانی با قطره هایی ریز و شور

بارانی گرم و پر زِ شور

قطره هایی که به نظر دریاست

دریایی که زِ غم پا برجاست

به گمانم این قطره ها اشک است

به گمانم یک دانه ی آن کلّی حرف است

اولی می آید که بگوید : دوستت دارم

دومی که آمد می گوید : دلِ تنگی برای تو دارم

سومی می گوید : هنوز چشمی به راهت دارم

چهارمی : به بی محلی هایت دگر عادت دارم

پنجمی به بعد فقط می آید و هیچ حرفی ندارنم

جز آخری

این یکی خود حرفی پر ز رنج و درد دارد

که ای کاش این همه ما را فدا نمی کردی

ای کاش به ما هم رحمی می کردی

این همه که می گریی کاش ما را جمع می کردی

وَز وجود ما درخت دل سبز می کردی

********************

بیچاره اشک، تو که با خبری

که در نگاه من، هرز آبی بیش نمی آیی

هرز آب که نه، اِبرازِ عشقی

اما جان تو برایم نمانده پیاله ای

ماعر: هیچ کس